Een van die wetenschappers die vastberaden was om vanuit alle nieuwe wetenschappelijke inzichten een effectieve behandelmethode voor dyslexie te ontwikkelen was Theo Schaap, initiatiefnemer en medeoprichter van het IWAL, die op dat moment tevens docent neuropsychologie was aan de UvA. Het op intelligente wijze combineren van psycholinguïstische en (leer)-psychologische inzichten, alsmede van principes uit de artificiële intelligentie, resulteerde in 1985 in de eerste psycholinguïstische behandelmethode voor dyslexie in Nederland. Dit programma dat aanvankelijk CARE (Computer Aided REmediation) heette, is tegenwoordig bekend als LEXY.

Verschillende effectstudies hebben de effectiviteit van LEXY op korte en lange termijn herhaaldelijk aangetoond. LEXY is het product van vele jaren ontwikkeling en heeft model gestaan voor de ontwikkeling van verschillende psychologische behandelmethoden in Nederland. Inmiddels zijn vele duizenden dyslectici geholpen met behulp van LEXY. Het is dan ook niet vreemd dat de criteria voor succesvolle behandeling in het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling, geschreven in het kader van de aanstaande vergoedingsregeling, ontleend zijn aan de beginselen van LEXY.

Ook in de ontwikkeling van een gedegen diagnostiek heeft het IWAL een belangrijke rol gespeeld. In de jaren tachtig werd, mede op grond van het model van Guilford, het differentiaaldiagnostisch programma ontwikkeld, zoals dat in grote lijnen nog altijd gebruikt wordt. Ook hier geldt dat de diagnostiek van het IWAL model heeft gestaan voor de diagnostiek zoals deze beschreven wordt in het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling.

Inmiddels is het IWAL reeds vele jaren onafhankelijk van de UvA, dit ondanks de nog altijd voortdurende nauwe samenwerking. De doelstellingen zijn echter sinds de oprichting onveranderd gebleven. De samensmelting van wetenschap en praktijk is dan ook nog altijd de pijler van het IWAL.

Om de oorspronkelijke ambities en doelstellingen van het IWAL kracht bij te zetten en de samenwerking met de UvA verder te concretiseren, werd in 2012 het Rudolf Berlin Center (RBC) opgericht, een universitair expertisecentrum op het gebied van leerproblemen.

In 2015 heeft het IWAL ook op klinisch gebied een grote stap genomen door aansluiting te zoeken bij Lucertis, specialist in kinder- en jeugdpsychiatrie. In samenwerking met Lucertis hoopt het IWAL cliënten een integraal zorgpakket te kunnen bieden dat nog meer tegemoet komt aan de wensen van ouders en scholen en dat aansluit bij de moderne visie op jeugdzorg, zoals uitgedragen door gemeenten. 

Naast dyslexie heeft het IWAL zich ook altijd intensief beziggehouden met dyscalculie en andere leerproblemen. Sinds 2015 werkt het IWAL met de gespecialiseerde behandelmethode MATHY, welke samen met de UvA en de TU Delft is ontwikkeld.

In ruim drie decennia is het IWAL uitgegroeid tot een zelfstandig expertisecentrum voor leerproblemen met meerdere vestigingen in Nederland, waar jaarlijks vele honderden mensen behandeld worden. Het IWAL kijkt dan ook met trots terug op een rijke en invloedrijke historie, een historie die het tracht voort te zetten en waarvan het de vruchten koestert.